Vindt u onafhankelijke, diepgravende informatie over Almere belangrijk? Neem dan nu een abonnement op Almere Diep voor 35 euro

Thuis is Daphne Daphne – boek van Janine Scherpenberg.

door Nico van Duijn

Thuis is Daphne Daphne is een boek met een aantal onderwerpen. Het gaat over het meisje Daphne van 15 jaar dat nu al enige tijd niet naar school gaat en het gaat over de moeder die daarover jarenlang met iedereen conflicten heeft over het onderwijs aan haar dochter. Het gaat ook over de spelregels van het onderwijs en de moeizame inpassing van de uitzonderingen.

Het is ongemakkelijk om niet zo aardig te doen over een egodocument. Het is dan net of je het probleem bagatelliseert, de emoties niet erkent of de boodschap niet begrijpt. Dat hoeft niet zo te zijn, maar het zal wel zo gevoeld worden. Toch moet ik even doorbijten, want dit boek is niet goed geschreven. Jammer, want het probleem is ernstig genoeg.

Eerst het onderwijs. Deze sector zit vol goed bedoelende mensen, en vol wettelijke en financiële regels. Die regels zijn een wanhopige opeenstapeling van de ideeën van tien politieke stromingen, tien kabinetten, tien instituties gedurende tientallen jaren. Dan passen bijzondere kinderen als Daphne er niet zomaar in. Dat laat dit boek goed zien. Er is ook een andere kant.

Daphne is een meisje met vele psychische stoornissen. Ik tel er elf. Hoe het precies zit, wordt niet zo duidelijk, maar daar gaat het misschien ook niet om.

Haar problematiek leidt tot falen in het onderwijs, vele schoolwisselingen, veel contacten met onderwijsfunctionarissen, GGD, leerplichtambtenaren en vele hulpverleners van vele instanties. Uiteindelijk zit Daphne thuis met een ernstige leerachterstand. Het boek beschrijft de conflicten die moeder heeft met alle instanties van onderwijs en hulpverlening, vanaf het kinderdagverblijf tot Daphnes vijftiende jaar.

Het is een rommelig geschreven boek geworden. Gebeurtenissen, wat anderen zeggen, wat moeder daar van vindt, wat Daphne vindt: het loopt allemaal door elkaar. Zelfs de chronologie is soms onduidelijk. Veel ontwikkeling zit er niet in, althans niet in de opvattingen van moeder.

Dit komt nooit meer goed, niet met moeder, niet met Daphne. Triest.

Reacties

Natascha Coppens op 31-03-2015 13:54

Het komt nooit meer goed met Daphne niet en met haar moeder niet??? Triest?? Ik vind het triest dat u in een kort niet zeggend stukje tekst een heel boek afkraakt, terwijl er zoveel mis is in de zorg, onderwijs, begeleiding e.d. en gaan we nu muggeziften over hoe de volgorde van een boek is.... i.p.v. dat het probleem aan de kaak gesteld wordt. Eenzijdig, oppervlakkig, kortzichtig, amateuristisch en triest dat is mijn mening over uw stukje, daarnaast heeft u als arts weinig empathisch vermogen, wellicht de reden dat u afgezakt bent naar het niveau collums schrijven omdat u in de echte wereld niet eens meer aan bod komt. Dat is pas triest!!

MSK op 31-03-2015 14:57

Hoe kun je als "huisarts" zeggen dat het nooit meer goed komt, ik vind dit echt verdrietig om te lezen. Ik vond het een mooi boek, er zou naar aanleiding van dit boek een applaus voor de moeder moeten zijn die zo knokt voor haar dochter en alleen maar onbegrip tegen komt, juist van mensen van de zorggroep en instellingen in Almere. Dit bewijst wel weer dat Nico van Duijn hier goed tussen past, verdrietig!

Gytha op 31-03-2015 15:55

Als tante van Daphne en zus van Janine, wilde ik u graag iets laten weten :

- Schrijfstijl :ok Janine heeft geen literatuur gestudeerd ! Dit is een boek die haar heeft geholpen om alles te uiten. Trouwens wat schrijven betreft : het is niet het problematiek van het boek dat tot falen in het onderwijs leidt, maar het onderwijs systeem dat tot falen in het onderwijs van speciale kinderen leidt.

- Ten tweede en het belangrijkste : het spijt mij voor u om te zeggen dat het vandaag met Daphne zeer goed gaat. Ik ben beretrots op haar school resultaten. Voor het eerst in haar leven en sinds zij niet meer gedwongen naar school gaat, heb ik contact met haar... echt contact. Ze praat met mij. Het gaat dus héél goed met Daphne. En met haar moeder dus ook.

PD op 31-03-2015 17:01

Zo! Pittige uitspraken van iemand aan de zijlijn. Maar ja..de beste stuurlui staan altijd aan wal!Probeer er iets van te leren, want er zijn er vele zoals Daphne die beschadigd raken binnen ons onderwijs- en zorgsysteem.Ik vind de zin: Dit komt nooit meer goed, niet met moeder, niet met Daphne. Triest. zeer ongepast!!!Ga eens bij u zelf tenrade? Wat had u anders kunnen doen om deze moeder en dochter te kunnen helpen? In plaats van afbranden!

Esjet op 31-03-2015 17:23

Wat een verschrikkelijke laatste zin. Wat een veroordeling en hoe komt recensent aan 11 diagnoses?  Trap na voor de moeder en dochter. Schrijfstijl kan je commentaar op hebben, maar dit is wel heel afkrakend. En waarom moet een boek chronologisch zijn? 

astrid op 31-03-2015 18:40

Nico van  Duyn,    hoe is het mogelijk dat jij vanaf je luie stoel meent  te kunnen stellen dat de dochter 11 stoornissen heeft, en dat het  met moeder en dochter niet meer goed komt.    Je vormt je een mening  terwijl je moeder en dochter nog nooit gesproken hebt .  Wat een zelfoverschatting en tegelijk een enorme bekrompenheid.   Genant.   Maar goed dat je geen huisarts meer bent en geen raadslid met bent. 

Stichting "Niet naar school" op 01-04-2015 10:27

Gelukkig heeft u geen gelijk met uw betoog. Neem eens contact op met Daphne en haar moeder.

Wij kennen dit gezin persoonlijk en nu de leerplicht is weggevallen en er rust en thuisonderwijs over blijft gaat het super met dit gezin. Wij zijn trots op deze twee kanjers!

Redactie op 01-04-2015 11:35

Reageren staat vrij.

Echter wel het verzoek om beargumenteerd in te gaan op het stuk waarop gereageerd wordt.

Richt uw reactes op de boodschap en niet op de boodschapper.

Maria op 01-04-2015 11:39

Ik heb het boek niet gelezen...dus ja, het kan rommelig zijn. Een boek dat geschreven is door een moeder ipv een ervaren schrijver zal zeker niet perfect zijn. Maar als je dan het boek een egodocument noemt, dan is "onaardig" wel een understatement!

Het probleem is inderdaad ernstig genoeg. Dat zou een huisarts moeten weerhouden van uitspraken als "het kom nooit meer goed", daar zeker een huisarts zou moeten weten welke schade aangericht kan worden met zo'n uitspraak.

Ik krijg het idee dat dit geen boekrecensie is, maar een persoonlijk aanvallen. Je tot dat niveau verlagen is nergens voor nodig en verteld meer over de persoon achter de recensie, als over het boek, de moeder of de dochter.

Een oud-huisarts die zich op deze manier uit, daar kan je tegen lullen als brugman... zo'n man is van zijn eigen gelijk overtuigd en leert nooit meer iets bij...dat komt nooit meer goed!

Redactie op 01-04-2015 11:43

Nogmaals: reageren staat vrij.

Echter wel het verzoek om beargumenteerd in te gaan op het stuk waarop gereageerd wordt.

Richt uw reactes op de boodschap en niet op de boodschapper.

Mario Withoud

Hoofdredacteur Almere Diep

Janine Scherpenberg op 01-04-2015 11:50

Eerst werd ik een beetje misselijk. Niet zozeer over dat wat er gezegd wordt over mijn slechte schrijven. Dat mag iedereen vinden en ja... ik ben nu eenmaal niet een schrijver. Ik heb het even opgezocht en begrijp dat Nico Duin een huisarts bij de Zorggroep is geweest en ook nog Raadslid. Ja, maar dan begrijp ik waarom hij zich aangevallen en gekwetst voelt door mijn verhaal over slecht handelen en slecht beleid. Neutraal kan hij dan misschien moeilijk zijn.Ik heb inmiddels best wat eelt tegen dit soort dingen gekweekt.

Ik wil Nico Duin graag laten weten dat ik het knap vind dat hij vanuit mijn slechte boek zo al 11(!!!!) diagnoses voor mijn kind kan stellen. Een kind van 15 die hij nog nooit heeft gezien. Wat is de reden om zo over een jong meisje te praten in zijn recensie over mijn boek? Hoe diep kan je zinken? Ik kan hier een heel betoog gaan houden. Dat laat ik maar. Ik begrijp dat deze ex-huisarts, die nu voor een online krantje schrijft, zich gekwetst voelt door dat wat mijn verhaal naar buiten brengt. Dat spijt mij. Daarmee kom ik gelijk bij wat dat wat ik wel kwijt wil.

Hij kan alles zeggen over mij, mijn kind en mijn boek. Ik heb dat met meer respect geschreven dan Nico dat doet in dit heel kleine stukje tekst. Deze mening zegt meer over Nico dan over mij.

Met een stille groet van Daphne,

Janine.

Kim op 01-04-2015 12:20

Wat schiet deze ex-huisarts tekort. Triest, het komt nooit meer goed met deze man. 

@ redactie: jullie vragen de reacties te richten op de boodschap ipv de boodschapper. Betekent dit dat deze man een persoonlijke aanval mag doen, maar dat mensen die erop willen reageren niet een tegenreactie mogen geven, welke allen op feiten of wel persoonlijke ervaringen gefundeerd zijn?Dan zouden jullie het stukje tekst door de heer van Duin ook moeten laten redigeren, want het is geen recensie wat deze man geeft, geen opbouwende kritiek... De schrijfster wordt gewoonweg afgebrand. Het lijkt een persoonlijke vete, ondanks dat deze man de schrijfster nog nooit heeft ontmoet.Een aanval doen en niet mogen verweren lijkt mij niet geheel rechtvaardig. 

Anouska op 01-04-2015 12:31

Maar de boodschapper mag wel zijn mening geven over Janine en Daphne zoals we in de laatste zin kunnen lezen, de zin die alles zegr over dit hele stuk, is dit dan niet een persoonlijke boodschap naar Janine en Daphne toe?

Ikheb ook kennis mogen maken met dit gezin en menig gezin kan hier aan zuigen. Janine en de rest van de familie jullie zijn toppers!

Redactie op 01-04-2015 13:49

Ik herken en erken dat sommige reageerders een bepaald gevoel kunnen hebben.

Feit blijft dat als je een boek schrijft dat als een boek beoordeeld wordt. Dus schrijfstijl weegt daarin mee. En maak je jezelf onderdeel van het boek dan zal ook jijzelf bij de recensie betrokken worden. 

Mario Withoud

Hoofdredacteur

Redactie op 01-04-2015 13:58

Overigens staat de redactie open voor columns, opiniestukken en dergelijke. Van elke aangeboden bijdrage zullen wij plaatsing overwegen. Dus mocht een van de reageerders zich geroepen voelen...

Mario Withoud

Gytha op 01-04-2015 14:27

Meneer Without, als het over kritiek van het boek gaat, dan zou de heer van Duin hard na moeten denken over zijn laatste zin en reaktie, die zeer persoonlijk is en een gemene agressieve manier van aanvallen.

Dat hij kritiek heeft op het boek en de manier van schrijven is geen enkel probleem. Het lijkt inderdaad slordig en alles gaat door elkaar heen, maar hebben we ook niet geleerd om tussen de zinnen te lezen ? Dit rommelige en dit slordige is juist het beeld van wat Daphne allemaal heeft beleefd tijdens haar school jaren. In het begin was de titel : "De verloren jaren". Inderdaad het systeem heeft een hoop tijd laten verliezen aan Daphne. Maar deze tijd probeert zij hard in te halen. Het 1e semester had beheerste zij de jaarstof van een vak al helemaal. 

Kritiek hebben over de manier van schrijven van een boek is een ding en is persoonlijk en geen feit, maar oordelen over het zijn van personen, vooral als het over een meisje van 15 gaat is een andere en betreft absoluut niet een kritiek over een stijl. 

Ik denk dat het met dit stukje column nooit meer goed komt ! (iets anders dan "dit stukje column komt nooit meer goed... een mening is een mening en niet een feit).

Janine Scherpenberg op 01-04-2015 22:32

Beste Mario,

Het is mooi dat je Nico hier beschermt ook al denk ik dat hij dat best zelf kan. Een recensie kan natuurlijk ook negatief zijn. Daarin goed onderbouwde argumenten zijn zelfs welkom. Ik heb er dan zelfs ook nog iets aan. Hier, in deze recensie gebeurt iets anders. De inhoud van het verhaal wordt verdraaid en dat is wat de reacties van andere lezers hier ook aangeven. Nico kan deze reacties misschien ook weer zien als een leerpunt, zodat zijn volgende recensies misschien wat meer professioneel zijn.

Ik noem even wat voorbeelden van punten die niet in mijn boek terug te vinden zijn, maar die hij wel als kritiek benoemt:

vele psychische stoornissen. Ik tel er elf (Daphne heeft 1 stoornis, selectief mutisme)

vele schoolwisselingen (er was sprake van 1 schoolwisseling, dat is niet veel)

veel contacten met onderwijsfunctionarissen (bedoelt hij daarmee de leerkrachten?)

beschrijft de conflicten die moeder heeft met alle instanties van onderwijs en hulpverlening (Conflict ontstond pas ergens aan het eind van het traject en zeker niet met ALLE instanties en niet met hulpverlening)

De laatste bewering (het komt nooit meer goed) staat ook niet in het boek en het is nergens op gebaseerd. In het boek is te lezen dat Daphne uiteindelijk in overeenstemming met de instanties onderwijs thuis krijgt.Met haar gaat het dus nu ook heel goed.

Die eigen toevoeging, invulling, verdraaiing is ongepast en dat is wat men hier aangeeft. Dat een huisarts/raadslid dit dan schrijft maakt het een tikkeltje ernstiger. Een negatief oordeel is goed. Maar het eerlijkheid is op zijn plaats.

Ik laat het hierbij.

Janine

M.E. Boonstoppel op 02-04-2015 08:51

Beste meneer Van Duijn,

 

Bij het gebruik van het woord ‘beste’ heb ik even getwijfeld. Die twijfel is ontstaan doordat de woorden die u in uw recensie hebt gebruikt, mij hebben bevreemd en daarnaast hebben ze mij op enkele plaatsen ook onaangenaam getroffen. U had het al voorspeld, en toch wilde u ze schrijven. Natuurlijk bestaat de mogelijkheid dat uw woorden enkel niet passend waren bij mijn persoonlijke perceptie. Om die reden wil ik hier toch zo positief mogelijk beginnen met het stellen van de vragen die bij mij gerezen zijn na lezing van uw recensie.

Bij lezing van uw woorden valt onmiddellijk op dat u naast uw mening over het boek van mevrouw Scherpenberg, ook vooral erg veel ruimte neemt om uw persoonlijke mening te geven  aangaande de oorzaak van de problematiek waar het boek over verhaalt. Mijns inziens  schept u op die manier een verwarrende en ook wel misleidende opzet voor een boekrecensie. Daaruit volgt dan ook vanzelfsprekend de vraag wat u heeft beoogd met het schrijven van de recensie in deze vorm. Ik zou graag uw antwoord krijgen op deze vraag.

Halverwege uw schrijven maakt u melding van maar liefst elf diagnoses voor het meisje. Is dit de som van een optelling die u heeft gemaakt uit het boek van mevrouw Scherpenberg , of was u in staat om, afgaande op het verslag van de moeder, zelf deze diagnoses te stellen? Denkt u zelf dat het zin heeft om over elf diagnoses te spreken wanneer we het over één meisje hebben? Of duidt het stellen van elf diagnoses wellicht simpelweg op het feit dat de steller(s) van de diagnoses het soms ook even niet  weten?

Uw slotzin heeft mij zeer ontriefd. Uw woorden zijn ongenuanceerd en lijken doelloos. Zou u voor mij willen definiëren wat u verstaat onder ‘goed’ in dit verband? Vindt u bijvoorbeeld dat het ‘goed’ komt met iemand die de diagnose diabetes mellitus heeft gekregen, of komt dit “nooit meer goed”? Komt het ‘goed’ met iemand die de diagnose reuma heeft gekregen, of komt dit ook “nooit meer goed”? Ik kan me zo voorstellen dat men in de zorgsector woorden zou gebruiken van een volgende strekking: “Wij zullen u, zo goed als we kunnen,  helpen om met gebruikmaking van de juiste aanpassingen tot een zo goed mogelijk functioneren en een zo hoog mogelijk welbevinden te komen”.  Deze woorden staan in schril contrast met uw slotzin: “Dit komt nooit meer goed, niet met moeder, niet met Daphne, triest.” Uw woorden zijn naar mijn mening, ook voor een recensent, wel erg kort door de bocht.

En hoe zit dat eigenlijk met mevrouw Scherpenberg? Heeft u, voorafgaand aan het geven van uw prognose dat “dit nooit meer goed komt”, ook bij haar een diagnose gevonden?

Mijn eerste vraag dringt zich opnieuw aan mij op. Wat heeft u beoogd met het schrijven van uw recensie? En in aansluiting op die vraag:  Wat heeft u ertoe bewogen om uw ‘boekrecensie’ uit te breiden met uw eigen mening aangaande de onderliggende casus?  Vanwaar het heftige karakter van uw woorden? Heeft u de tijd genomen om uw schrijven even te laten liggen en het te herlezen voordat u het inzond naar de redactie?

Ongeacht het, volgens u, rommelige karakter van het boek van mevrouw Scherpenberg, is mijn interesse in het boek door uw recensie aanzienlijk gestegen. En heel misschien wordt mij bij lezing van het boek ook iets meer duidelijk over uw persoonlijke beweegredenen om in een boekrecensie zulke harde uitspraken te doen over de persoon van mevrouw Scherpenberg  en, nog kwalijker, over haar dochter.

 

Ik hoor graag van u,

M.E. Boonstoppel

Log in of maak een profiel aan op deze site
Als je inlogt of een profiel aanmaakt op deze site kun je sneller reageren en worden je reacties automatisch geupdate met je nieuwe gegevens als je die aanpast. log nu in/schrijf je nu in 
Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Vul deze captcha in
Dit is een verplicht veld