Vindt u onafhankelijke, diepgravende informatie over Almere belangrijk? Neem dan nu een abonnement op Almere Diep voor 35 euro

Almere als event

door Ingrid Vossen

Ooit stond Almere bekend als saaie slaapstad. Niets is minder waar. Wie genoeg heeft van het overstelpende aanbod aan groen, water en ruimte kan bijna ieder weekend kiezen uit twee of meer evenementen. De Libelle Zomerweek, Afrikafestival, Thailanddag, Havenkomfestival, plantjesmarkten en ga zo maar door. Soms laat ik het overstelpende aanbod aan me voorbij gaan om lekker te luieren in mijn Almeerse achtertuin. Met gratis achtergrondmuziek van een dance event ergens verderop of gewoon een feestje in één van de aangrenzende tuinen.

Terrassenfestival/Streekparade
Laatst was er nieuw evenement in de stad: een terrassenfestival op het Belfort. Het weer werkte mee, dus ik toog met vriend en dochter naar de stad. Je kon in de rij staan voor speciale gerechtjes; wij gingen liever onze favoriete viswinkel in voor een ‘gewoon’ broodje haring. De zonaanbidders hadden zich in grote getalen geïnstalleerd op de terrassen aan de zonzijde . Voor ons dus een plekje in de schaduw. Met de jas hoog dicht en live muziek op de achtergrond was het goed toeven. We slenterden nog wat door de rest van de stad, langs de ambachtelijke standjes van de streekparade.

Shopping
Omdat de winkels gewoon open waren, deden we ook nog wat accidental shopping. We gingen één van mijn vertrouwde modezaken binnen. Er stond een wat nichterige jongeman achter de toonbank. Dit was voor het eerst dat ik een mannelijk personeelslid in de zaak zag. Ik kreeg het gevoel dat er iets niet klopte, zeker toen hij ons begroette. ‘Eindelijk weer Nederlanders’, verzuchtte hij. Even verderop stond een  vrouw met hoofddoek in de rekken te neuzen. ‘Altijd kijken, nooit kopen, ja, dat weet ik door jarenlange ervaring’.  De manier waarop de scène zich verder voltrok, maakte het steeds onwaarschijnlijker dat het hier echt om een nieuw personeelslid van de winkel ging. Toen de dame wat kleding wilde passen, sommeerde hij haar om haar tas bij de toonbank achter te laten. ‘Ze stoppen het in hun tas en verkopen het op de zwarte markt.’ Ik zei dat ik het niet gepast vond om je zo tegen je klanten uit te laten. ‘Vindt u het vervelend als ik het zeg zoals het is?’ Als ik al van plan zou zijn om iets te gaan passen, was mijn zin hiermee verdwenen. We wilden hier niet langer zijn.

EO slaat weer toe in Almere
De winkel uitlopend, werden we opgevangen door drie jonge dames met camera. Deze set-up was bedoeld om scènes te schieten voor een nieuw tv-programma van de EO over alledaagse vormen van racisme en discriminatie. Ik merkte op dat Almere in trek was bij de EO. Een tijdje geleden was de limousine van Het Familiediner regelmatig op de Grote Markt te vinden. ‘Jullie zouden ons een groot plezier doen als jullie meewerken aan de uitzending. M’n vriend zei kort en duidelijk dat hij dat niet wilde. Ik aarzelde, op zijn minst wilde ik het fragment zien voordat ik toestemming zou geven voor uitzending. Temeer omdat mijn dochter erbij betrokken was. Dat was niet mogelijk, de productie moest snel afgerond worden. ‘Ahhh, mevrouw, u reageerde toch juist heel goed’, probeerden ze. ‘Het is heel iets anders dan Bananasplit, het gaat hier over een maatschappelijk relevant onderwerp’. Ik vond het uiteindelijk toch gewoon entertainment, niet beter dan al die programma’s die inspelen op sensatiezucht . Toen duidelijk was dat we niet zouden meewerken, wilden ze ons even op de foto zetten zodat de regisseur wist dat wij niet uitgezonden wilden worden. Dat was helemaal de wereld op zijn kop! We waren ongevraagd in een event betrokken en moesten nu moeite doen om er vanaf te komen. We liepen weg met de laatste woorden dat zij een probleem hadden als ze ons wel zouden uitzenden.

Normale dag
Naar de betreffende kledingzaak zal ik niet zo snel meer terug gaan. Wat mij betreft doen ze hun naam -Engels voor ‘slechts een grap’- eer aan. Het voelt alsof ik als klant ‘gebruikt’ ben voor een  experiment waar zij waarschijnlijk weer geld aan verdienen. Wat zou het fijn zijn om gewoon weer eens door de stad te kunnen lopen zonder besprongen te worden door verkopers van de Postcodeloterij of ronselende thuiskappers. Zonder bij de ingang van de bibliotheek aangesproken te worden door marktonderzoekers met hun zogenaamde smaaktestjes. Zullen we één keer per maand een ‘normale dag’ instellen? Zonder evenementen en opdringerige commercie. Dat lijkt me een fijn experiment.





Reacties

yvette op 01-06-2015 07:28

Ik ben gestopt na 'eindelijk weer Nederlanders'. Ik geloof NOOIT dat iemand dat echt gezegd heeft. Wat een flutstuk.

Otto Treurniet op 01-06-2015 10:34

Iets te vroeg gestopt dus.

yvette op 01-06-2015 22:17

Een artikel moet de lezer al vanaf de eerste zin pakken, anders verlies je je lezer. Zeker op internet. 

Ingrid op 03-06-2015 13:56

Jammer Yvette, dat ik je aandacht niet heb kunnen vasthouden met mijn stuk.Vanavond in 'Hufterproof' op NPO 3 zijn de scènes in de winkel te zien. Misschien maakt dat duidelijk in welke context het gezegd is.

 

Log in of maak een profiel aan op deze site
Als je inlogt of een profiel aanmaakt op deze site kun je sneller reageren en worden je reacties automatisch geupdate met je nieuwe gegevens als je die aanpast. log nu in/schrijf je nu in 
Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Vul deze captcha in
Dit is een verplicht veld