Vindt u onafhankelijke, diepgravende informatie over Almere belangrijk? Neem dan nu een abonnement op Almere Diep voor 35 euro

Strandfestival Zand

door Annemarie Eijkman met medewerking van Melany Schouten

foto’s Annemarie Eijkman

Op de scooter komen Diepredacteur Ingrid Vossen en ik aan bij Almere Zand. We zijn niet de enigen op een scooter, zo passeert een groepje scooter rijdende agenten ons. Zoekend naar Entree 2 waar de kaartjes liggen kom ik Melany tegen.

Melany is zeventien en zal net als ik haar indrukken van het festival geven. Ingrid en ik halen de kaartjes op. Met 25.000 verkochte kaarten is het festival uitverkocht. Eenmaal binnen is het dan ook druk.

Omdat ik nog niks gegeten heb, gaan we eerst richting patatkraam. Behalve patat kun je onder andere Mexicaans, Vietnamees en Italiaans halen. Patat lijkt het makkelijkst te verkrijgen, die rij is te overzien. Na de patat lopen Ingrid en ik het terrein over. Veel mensen zijn in bikini, het is per slot van rekening een strand. Het is makkelijk om af te koelen in het water. Melany gaat al snel haar eigen gang, zoals jongeren graag willen.

We wandelen over het festivalterrein en zien wat optredens. Melany laat weten Kensington leuk te vinden. ‘Dat is echt iets voor jongeren’, sms’t ze. 
Net als Melany verbaas ik me over mensen die door het neerleggen van kleedjes en handdoeken een vaste plaats denken te kunnen opeisen. Melany zegt: ‘Het is wel een strand maar kom op zeg:  je bent op een festival dan ga je dat toch niet doen? Zo van hier is mijn kleedje dus dit is mijn plaats. Echt niet want als mensen daar langs willen dan doen ze dat gewoon.’
Het gekke is dat die mensen evengoed protesteren als je er wel langs wilt. Uit de hand loopt dat gelukkig niet en het Crowd Management hoeft dan ook niet in te grijpen.

Eigenlijk hoeft het Crowd Management de hele dag weinig meer te doen dan rustig observeren. Dat er weinig aanvaringen onder het publiek zijn, is tekenend voor de goede sfeer. ‘Die gezellige sfeer komt omdat iedereen zich verheugt’, zegt Melany, ‘iedereen zingt en danst mee. Het is ook niet het soort publiek dat ruzie wil maken. En het heeft er misschien mee te maken dat er niet veel sterke drank gedronken wordt.’
Melany ergert zich wel aan dat je moeilijk kraanwater kunt drinken, dat kraanwater slecht voor handen is, en je daarom telkens een flesje water moet kopen. Een flesje water dat zij als zeventienjarige duur vindt.

Voor we het weten haasten we ons richting podium waar Anouk net begint. We hebben kaartjes voor het voorste vak, maar vooralsnog is het te druk om dat te bereiken. Anouk geeft een stevige performance met bekende nummers als ‘Michel’, ‘Sacrifice’ en ‘Nobody’s Wife’. Het is mooi om naar te kijken. Ze trekt het publiek mee in haar stoere swingende optreden. Met haar lange krullende haren headbangt ze flink. Ingrid en ik hoofdschudden en dansen lekker mee. Op grote schermen kunnen de mensen die verder weg staan volgen wat er op het podium gebeurt.

Dan is het even pauze en wordt het podium omgebouwd voor Guus Meeuwis. Melany vraagt met een sms’je waar we zijn. Zelf is zij op een feest beland elders op het terrain, meldt ze, leuk om lekker kunnen swingen. Ze vindt het prettig voor de jongeren dat er buiten de artiesten ook nog ergens een apart feest is waar je lekker kunt swingen. ‘Er zijn lichtstralen, hanglampen en lekkere muziek waar je lekker op kunt stampen. Hard core dansmuziek, dat vind ik leuker dan Guus Meeuwis’, bericht Melany. Ze vraagt of Ingrid en ik ook naar dat feest komen. ‘Als fan van Guus eerst naar Guus’, sms ik terug.

Met een beetje moeite lukt het Ingrid en mij om weer in het voorste vak te komen. Guus Meeuwis krijgt direct al het publiek mee, dat met de armen omhoog meezingt met nummers als ‘Geef mij je angst’, ‘Tranen gelachen’ en ‘Dat komt door jou’. Mensen dansen en gaan uit hun dak. Er ontstaat een band tussen Guus en het publiek. Dat publiek is super enthousiast en laat zich door zijn zang meevoeren. Een van de laatste toegiften is ‘Brabant’. Dan is het afgelopen en gaan we nog op zoek naar het feest waar Melany het over had. Daar is het heel druk en Melany is al naar huis, sms’t ze. Ingrid en ik besluiten om ook naar huis te gaan. Er is ondertussen een grote stroom van mensen op weg naar de uitgang. Langzaam aan wordt het festivalterrein verlaten.

 

 



Reacties

Log in of maak een profiel aan op deze site
Als je inlogt of een profiel aanmaakt op deze site kun je sneller reageren en worden je reacties automatisch geupdate met je nieuwe gegevens als je die aanpast. log nu in/schrijf je nu in 
Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Vul deze captcha in
Dit is een verplicht veld