Vindt u onafhankelijke, diepgravende informatie over Almere belangrijk? Neem dan nu een abonnement op Almere Diep voor 35 euro

Acteur in Nachtvlucht; tragikomedie Suburbia

door Brigitte van Meurs
foto's Claudia Kamergorodski

 

Khaldoun Alexander Elmecky speelt in Nachtvlucht, het theaterstuk van Suburbia dat zaterdag in Almere in première gaat.


Op IJsland is een vulkaan uitgebarsten en de vrijgekomen aswolk legt het vliegverkeer in Europa plat. In de vertrekhal wachten de passagiers. Ze praten, ontmoeten, nemen afscheid. Voor even of voorgoed. Een vliegveld vol verhalen en mensen, gespeeld door vier acteurs: Nanette Edens, Marit Hooijschuur, Lowie van Oers en Khaldoun Alexander Elmecky. Die laatste spreken we over de tragikomedie Nachtvlucht

Hoe kun je zo veel rollen tegelijk spelen? 
Dat is niet zo ingewikkeld. Voor mij als acteur is het heel leuk om te transformeren. Ik doe dat door me vooral heel bewust te zijn van de vorm: een piloot of een oude minnaar is wezenlijk anders dan een nichterige homo. Maar iedere acteur doet dat op zijn eigen manier. Waar een ander heel klein en dicht bij zichzelf begint, begin ik juist met 'uitvergroot' te spelen. Regisseur Albert Lubbers geeft daar alle ruimte voor. Die laat je lekker zoeken en vliegen. Het lastige in dit stuk is wel dat je in een heel korte scène een hele wereld rond je personage moet creëren. Het doet me denken aan de groepen wielrenners die vaak door het dorp waar ik woon, fietsen. Ze rijden langs en dan hoor je soms flarden dialoog. Uit zo'n dialoog kun je van alles afleiden. Maar veel tijd daarvoor is er niet; je moet dat metéén kunnen vangen. Ook in dit stuk is er geen tijd om zo'n personage te laten ontwikkelen. Dat betekent dat je heel compact moet spelen. Meteen raak moet schieten. Er mag niks onduidelijk zijn. Het schakelen van het ene naar het andere personage moet heel gemakkelijk gaan en met zo weinig mogelijk middelen. Het fragmentarische geeft het stuk enorm veel vaart. Het heeft veel weg van  mozaïekfilms als Short Cuts van Robert Altman, of Love Actually.

Is er iets wat al die mensen verbindt?
Je ziet dat  de personages in het stuk een verlangen hebben naar iets van vroeger of naar iets dat nog gaat komen. Ze vragen zich allemaal af hoe ze moeten leven en hoe ze hun leven kunnen  veranderen. Je kunt wel dromen, maar hoe zet je die droom om in een daad? In het stuk zit een vrouw die verlangt naar een liefde van vroeger. Ze vindt dat het roer om moet en gaat hem bezoeken in een ander land. Maar kun je je leven wel zomaar veranderen? Er zijn allerlei angsten, want er kan veel misgaan. Een adoptieouder vraagt zich af hoe het moet als de moeder haar kind terugwil. Het is steeds maar: wat als? Dit stuk gaat heel erg over de moed om te leven terwijl er zo veel mis kan gaan.

Net als bij de piloot die je speelt
Ja, voor hem wordt het vliegen een steeds groter raadsel. Dat is best gek, want in de vliegopleiding leer je meteen hoe vliegen werkt. Dat weet ik omdat ik zelf ook een vliegopleiding heb doorlopen en piloot ben. Maar als we over vliegen gaan praten, dan zitten we hier vanavond nog...

Hou je ook van luchthavens?
Ik ben gek op luchthavens! Een vliegveld is heerlijk omdat het een universum op zich is.  Je kunt er niet weg. Ik zou het helemaal niet erg vinden om er vast te zitten. Ook zo prettig: overal op de wereld lijken vliegvelden op elkaar. Ik hou van alles wat met vliegen te maken heeft. 

Betekent dit ook dat je je het meest verwant voelt met die piloot?
Nee, hoor, het is niet zo dat ik voorkeur heb voor één van de rollen die ik speel. Als acteur zit ik niet zo in elkaar. Eigenlijk zoek ik nooit naar iets dat 'dicht bij mezelf staat'. Het is eerder andersom. Ik heb mezelf wel eens vergeleken met een kameleon. Die moet de kleur aannemen van zijn omgeving, daar ontleent hij zijn bestaansrecht aan. Dat is voor mij ook zo bij het acteren; ik spreek in feite steeds een ander gedeelte van mezelf aan. Het fijne van dit stuk is dat de tekst pas tot leven komt als wij acteurs er iets mee doen. Dat is heel knap van Ger Thijs, de schrijver. Met zo weinig mogelijk middelen laten we een heel universum zien. En dan grijpen die verhalen je echt aan. Maar het is wel een tragikomedie hoor, niet louter ernst, maak je maar geen zorgen. 

 

‘Nachtvlucht’ is vrijdag 30 oktober (try out) en zaterdag 31 oktober te zien KAF en maakt daarna t/m 30 januari 2016een tournee  langs de Nederlandse theaters.  Meer informatie: www.theatergroepsuburbia.nl/voorstellingen/nachtvlucht

 






Reacties

Log in of maak een profiel aan op deze site
Als je inlogt of een profiel aanmaakt op deze site kun je sneller reageren en worden je reacties automatisch geupdate met je nieuwe gegevens als je die aanpast. log nu in/schrijf je nu in 
Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Vul deze captcha in
Dit is een verplicht veld