Vindt u onafhankelijke, diepgravende informatie over Almere belangrijk? Neem dan nu een abonnement op Almere Diep voor 35 euro

Annemarie Jorritsma, tuig en azijnpissers

door Colette Bertram

Burgemeester Annemarie Jorritsma.
Ik mocht haar wel.
Oh ja, ik was het vaak oneens met haar, zeer vaak.


Op een dag werd half Kruidenwijk nagenoeg afgebroken door tuig.
En niet zo’n beetje.
Op het Saffraanplein gaan auto’s in vlammen op.
Er worden agenten bedreigd.
Het is compleet oorlog tussen de politie en Marokkaanse reljeugd.
Het was een beschamende vertoning.
Toen ik daar stevig over uitpakte, werd ik gewezen op mijn taalgebruik.

 

Laat het duidelijk zijn, ik houd van stevige, heldere taal.
Dat betekent niet dat ik schuttingtaal gebruik, en al helemaal niet in de Raadzaal.
Ik bewaar dat voor thuis.
Daar kan ik soms een stevige vloek niet onderdrukken als er weer eens een belastingaanslag op de deurmat plopt.
Wel vind ik het gepast als ik het ‘volk’ dat een buurt onveilig maakt, tuig noem.
Zij vond dat niet.
Ik wel, dus ik ga daarmee door.
Ik maak er wat varianten op en noem ze dan ook ter afwisseling schorem.
Allemaal woorden die keurig in de Van Daele staan.
Ik zag het meer als een afleidingmanoeuvre van Jorritsma voor wat ik aan de kaak wilde stellen.
Jorritsma had het in de pers over ‘wat rot Marokkaantjes’.
Dan denk je aan jochies die boos zijn omdat hun gympjes zijn afgenomen.
Foei stoutertjes toch.
Dit was ronduit geteisem.
Ik blijf focussen op het onderwerp.

Het was altijd een mooie ‘strijd’ tussen Jorritsma en mij als het om veiligheid ging.
Zij was er bedreven in om grote, zorgelijke, bedreigende situaties klein te maken.
Zij bagatelliseerde.
Jorritsma noemde een aanrandingzaak eens een incidentje…
Ik ben daar toen rauw opgesprongen.
Net als de pers.
Dat soort uitspraken maken me woest.
Er waren inmiddels 6 vrouwen aangerand.
Een incidentje?!
Als burgemeester dien je je op te stellen als beschermvrouw van de burgers in je stad.
Zij verwoordde het als ‘we worden onder een vergrootglas gelegd’.
Onzin, het is zoals het is.
Eigenlijk waren we wel aan elkaar gewaagd.
Buiten de raadzaal konden we hartelijk met elkaar lachen, want humor heeft zij beslist.
We stampten samen als struise vrouwen, vaak in gelijksoortige, paarsgekleurde outfitjes door de gelederen van het stadhuis.
Over die gezamenlijke kledingsmaak maakten we vaak grappen.
Sommigen dachten inmiddels dat we elkaar vooraf belden…
En daarna?
Dan vlogen we elkaar weer bekvechtend in de haren.
Als de hamer viel was de strijd weer gestreden.
Ik houd daarvan.
Je moet zaken kunnen scheiden.
Dat deed ze prima.

Ze was een flapuit, soms op gevoelige momenten.
In de raadzaal vergaloppeerde ze zich eens.
Haar microfoon stond nog aan.
Luid en duidelijk konden we horen dat zij na een emotioneel debat de oppositie uitmaakte voor azijnpissers.
Ik kon een lach niet onderdrukken.
Laten we eerlijk zijn… ze is toch ook maar een ‘gewoon’ mens, dacht ik meteen.
Dat vond de fractie van de PVV niet.
Eén grote schande!
Nou eerlijk gezegd vond ik eigenlijk dat ze wel gelijk had, die avond was de oppositie zuur, meer dan zuur.
Ik houd van kritisch zijn, zeer kritisch zelfs.
Daar is een oppositie ook voor.
Maar zuur is wat anders… dat is verbittering, daar doe ik niet aan mee.
Natuurlijk geeft het geen pas om dit soort uitspraken als burgemeester te maken.
Dat zeg je ’s avonds tegen je Lief als je thuiskomt en een wijntje klaar staat.
Niet in de raadzaal.
Ook dat staat als een paal boven water.
Zij heeft daarna haar excuses aangeboden.
Terecht.
Tuig, schorem, geteisem, azijnpissers…
Ik relativeer graag… met humor als het even kan.
Gelukkig stond ik daar in de raad niet alleen in.
Het werd regelmatig nog eens geciteerd op een humorvolle manier.
Ik geloof dat ik de enige van de PVV fractie was die dat wel kon waarderen.
Waar ging het nou toch over dacht ik dan…
Laten we ons bezighouden waar het ècht over gaat…
Het leven van de burger veiliger en zeker ook prettiger proberen te maken.
Daar helpen azijnpissers niet bij…toch?
En Jorritsma?… vooral ook een warme vrouw, dat herinner ik me nog van haar afscheidsspeech toen ik de raad verliet.
We hadden vast weer fraaie momenten gehad als we sàmen in de Eerste Kamer waren beland…

 

 







































































Reacties

Log in of maak een profiel aan op deze site
Als je inlogt of een profiel aanmaakt op deze site kun je sneller reageren en worden je reacties automatisch geupdate met je nieuwe gegevens als je die aanpast. log nu in/schrijf je nu in 
Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Vul deze captcha in
Dit is een verplicht veld