Vindt u onafhankelijke, diepgravende informatie over Almere belangrijk? Neem dan nu een abonnement op Almere Diep voor 35 euro

Observaties 11

door Asjen van Dijk

Een week in oktober
Midden in de Pijp, vlak bij de Albert Cuyp, zitten een stuk of vijf reigers hoog verheven boven de mens, in de dakgoot. Ze zitten stil en beschouwen de mensenwereld, waar af en toe een visje te verschalken valt. Ineens valt ons oog op een reiger die bovenop het dak van een geparkeerde auto staat, en zowaar nog een. De smartphones en ander fototuig komen uit de tas, en nu staan ze voor de eeuwigheid op Facebook. De reigers onwetend van al dat mensengedoe, spreiden hun machtige vleugels en zijn binnen enkele klappen weer op het dak.

Zit in de bibliotheek van Artis, 'het oudste boek komt uit de vijftiende eeuw', vertelt een bewogen geïnterviewde. Het is een prachtig werk. Vol met schelpen, zoals een mooi gekronkeld exemplaar. Een Rembrandt koste toen 45 gulden. Een mooie schelp had men het tienvoudige voor over.  Luister naar voege Vogels op radio 1, je steekt er wat van op.

Ze lopen met een gemiddelde van 19.80 kilometer per uur. Het is erg blauw voorop. Allemaal Afrikanen, twee afgescheiden. Zijn het hazen? Of mensen die afstand namen, het is niet geheel helder. Maar er wordt nog steeds op schema gelopen. De commentatoren raken in paniek. Per vijf kilometer moet je binnen een kwartier blijven. Dat lukte de laatste vijf niet. Een toptijd zit er niet in. Een haas gaat in de bezemwagen. Op weg naar de poelier? Ze zien er niet meer zo fris uit. Er wordt hevig gezogen aan de tuit van de drankjes. De lege flesjes worden nijdig weggeworpen, de tijd haalt de renners in. Dezelfde Afrikaanse atleet als vorig jaar pakt de eerste prijs. Hij snelt nu door het Vondelpark. Waar denkt zo'n man aan in die laatste kilometers? Declameert hij in alle stilte een gedicht van de beroemde dichter, of gaat er iets anders in hem om, zoals kan ik de hotelkosten declareren?

Minicollege herfstwandelingen door Midas Dekkers. 'Een herfstwandeling maak ik het liefst in een beukenbos. Van alle bladeren ritselen beukenblaadjes het fijnst onder je schoenen. Wat motregen in de namiddag maakt het feest compleet. Door het schemeren kun je niet al te ver kijken, en ook de regen beperkt het zicht aanmerkelijk, het idee dat je bent ingesloten. Iets waar de mens van nature naar hunkert. Vergelijk het met het omslaan van een deken, het wegzakken in een fijne leunstoel of een kleine douchecabine waar je even niets hoeft te doen, behalve het water op je hoofd te laten kletteren'.

Zo mijn boontjes zijn gedopt. De pittige kip en de rijst erbij en in de grote wok en we kunnen aanvallen. De vrouwen zijn nog met de kinderen in het zwembad. Het is hier goed toeven op het Landal Park vlakbij de schietbaan van 't Harde. Nu de wind verkeerd staat hoor je het gebulder van de kanonnen als je buiten bent. Binnen staat spotify ons te verwennen met mooie muziek. Buiten staat het bos heel mooi te wezen.

Zie op de tv een filosoof die het heeft over de opwarming van de aarde. Al tijden weet ik dat die opwarming een enorme bedreiging is voor de aarde, de mensheid en de jonge mensen van nu en hun kinderen. De vraag die ik me stel is of ik de aarde en het milieu serieus nam. Nu praat ik over zonnepanelen op mijn dak, de fiets gebruik ik al jaren, een auto heb ik nooit gereden, douchen doe ik kort, soms geen vlees op tafel. Wat kan een mens nog meer doen? Erover praten met je familie, die grotendeels doof is en denkt en praat in termen van het zal mijn tijd wel duren. Politiek heeft het mijn aandacht, maar ik vrees dat we dweilen met een open kraan en de natuur zich tegen de mensheid zal keren, en misschien verdienen we niet beter.

Leef ik als God in Frankrijk? Volgens mijn eega wel. Zij is intussen op weg naar de kinderopvang en haar peuterspeelzaal. Ik lig op mijn bed, twee kussens in mijn rug. De tv aan en het ochtendnieuws voorbij laten komend. Een stapeltje kranten ligt op het dekbed, daar duik ik straks nog in. Twee gesmeerde boterhammen op het nachtkastje en een lekkere mok koffie ernaast.

Mijn vrouw wil straks als we ouder en stijver en strammer zijn weg uit ons huis in de Filmwijk. Haar oog is gevallen op een appartement in Amsterdam. Dochterlief en kleindochter aldaar zien het helemaal zitten. Oma in een flatje in de buurt. Ik moet er niet aan denken. Zal ik hier blijven? Neem ik twee studenten op kamers, of mensen uit Syrië, om de kosten te drukken en levendigheid in huis te houden.

Reacties

Koos van Stomperen op 04-12-2015 16:51

#jesuisasjen

Log in of maak een profiel aan op deze site
Als je inlogt of een profiel aanmaakt op deze site kun je sneller reageren en worden je reacties automatisch geupdate met je nieuwe gegevens als je die aanpast. log nu in/schrijf je nu in 
Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Vul deze captcha in
Dit is een verplicht veld