Vindt u onafhankelijke, diepgravende informatie over Almere belangrijk? Neem dan nu een abonnement op Almere Diep voor 35 euro

Wordt 2016 het jaar van het UWV?

door Ernestine Kossmann

De meeste oud-en-nieuwvieringen zijn, als je eenmaal de leeftijd hebt dat tot middernacht opblijven geen enorme opwinding met zich meebrengt – gewoon een aardig feestje. Althans, zo denk ik erover. Ik ben geen groot vooruitkijker dan wel terugblikker. 

Maar ja, als je weet dat een aankomend jaar alles anders zal worden, dan kost het niet veel moeite om opeens toch een licht angstige vooruitblikker te worden – alsof de toekomst zekerder is als je niet een directe aanleiding hebt om te weten dat-ie onzeker is.

Wat zéker is, is dat ik vlak voor kerstmis m’n handtekening heb gezet onder een overeenkomst waarin vastgesteld wordt dat ik vanaf 1 april niet meer werk waar ik werk. Vlak daarna had ik opeens last van Grote Dadendrang. Ik geloof nu eenmaal niet dat ik nu een ontspannen blik op de banenmarkt kan werpen, het neusje van de vacaturezalm kan uitkiezen en dan op 1 april of eerder met een briljante nieuwe carrière kan starten. Het is geheel ten onrechte, maar een 55-jarige internetredacteur, daar zit denkelijk niemand erg op te wachten. Op minimaal vier sollicitaties in de maand per kerende post worden afgewezen lijkt mij aan de andere kant nogal deprimerend, dus het moet anders.

Nu was ik nog bezig te bedenken wat dat ‘anders’ zou moeten zijn, toen Dochter besloot dat ik maar eens iets moest gaan doen met schrijven. En toen ik uit pure angst’ja maar voor wie, ja maar waarover, ja maar wat ja maar ja maar ja maar’ piepte, zei ze streng dat er vast wel beren op de weg zouden zijn maar dat ik niet per se hoogstpersoonlijk de complete grizzly-populatie van het Yellowstonepark uit hoefde te nodigen. Ze had een punt.

Toen ik die handtekening gezet had dacht ik er goed aan te doen wat beren te bezweren door mezelf bij de Kamer van Koophandel in te schrijven. Kleinigheden als bedrijfsnaam en kernactiviteit en zo negeerde ik eventjes. Per ongeluk stuitte ik op de pagina van het UWV waar mogelijkheden voor starters worden aangegeven. Het kon, dacht ik, geen kwaad om daar even doorheen te klikken. 

Nou, dat heb ik geweten. Er is een videocursus ‘starten met hulp van het UWV’ en als je in aanmerking wilt komen voor UWV-hulp moet je dat ding doorlopen hebben. Laat ik het zo zeggen: ik snap dat het UWV niet alleen hoogopgeleiden aan het werk helpt. Ik ben nu ongeveer halverwege, omdat ik van pure ergernis dat ik als kleuter word toegesproken telkens afhaak. Gelukkig hoef ik niet telkens opnieuw te beginnen. 

Hoe dat zij, een van de manieren waarop het UWV starters kan helpen is dat je een half jaar niet hoeft te solliciteren als je een eigen bedrijfje begint. Het is natuurlijk niet alleen maar feest – je uitkering wordt gedurende die periode ook verlaagd. Nu weet ik nog helemaal niet of ik dit een interessante optie vind. Denkelijk niet, trouwens. Maar mijn Kamer van Koophandel-dadendrang werd wel meteen de kop ingedrukt. Het is alleen maar mogelijk als je pas nadat je toestemming gekregen hebt je in gaat schrijven. 

Er zit vast een briljante gedachte achter, die zich wellicht in de tweede helft van de cursus openbaart. Vooralsnog voelt het meer alsof het UWV dingen vooral ingewikkeld gaat maken. Straks heb ik alle tijd om alles te ontrafelen. Ik vrees dat een fulltime baan minder tijd en energie kost.

Reacties

Log in of maak een profiel aan op deze site
Als je inlogt of een profiel aanmaakt op deze site kun je sneller reageren en worden je reacties automatisch geupdate met je nieuwe gegevens als je die aanpast. log nu in/schrijf je nu in 
Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Vul deze captcha in
Dit is een verplicht veld