Vindt u onafhankelijke, diepgravende informatie over Almere belangrijk? Neem dan nu een abonnement op Almere Diep voor 35 euro

Valentijnsgedicht voor de vierenveertigste vrouw

door Mario Withoud

De winter lijkt achter ons te liggen
maar voorjaar is het nog lang niet.
Er blijft een constante kou die
het verwarmen onmogelijk maakt.




Ik zie mezelf nog zo lopen
het donker doorklievend
het struikelen vermijdend
mijn gedachten bij jou.

Ik herinner me je lach
je stralende ogen en
je tanden waarvan er een
niet helemaal recht zit.

Ik voel opnieuw hoe jij
je tegen mij aanvleit
als een kat die
te lang niet geaaid is.

Hoe je zonder dat je het beseft
je stappen huppelend versnelt
als je naar mij toekomt in
je zomerse jurk op vrijdag.

Het zonlicht achter je dat
door je haar schijnt alsof
het jou zacht streelt
zoals jij mij deed.

De verdrietige blik die
in je ogen blijft omdat
je weet dat je mij wel wilt
maar dat van jezelf niet mag.

We waren verstrengeld
dat beeld blijft altijd bestaan.
Het is alleen dat ik
niet op je naam kan komen.






















Reacties

bert op 07-11-2016 14:15

een leuke lightverse - en dat zowaar in de categorie 'kunst en cultuur' ;-)

Log in of maak een profiel aan op deze site
Als je inlogt of een profiel aanmaakt op deze site kun je sneller reageren en worden je reacties automatisch geupdate met je nieuwe gegevens als je die aanpast. log nu in/schrijf je nu in 
Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Vul deze captcha in
Dit is een verplicht veld